Bir Sayfa Seçin

Ne zaman biz olduk seninle söylesene, ne zaman?

Ne zaman dönmeye başladı aklımdaki devran?

Ne zaman anlattım sana, ne zaman dinledin beni?

Ne zaman sustuk?

Ne zaman?

Gözlerini ne zaman gördüm?

Aklındaki nehirler ne zaman aktı içime?

Hangi daldı kestiğimiz, üzerinde otururken?

Hani meyveydi damağımızı kamaştıran?

Ne zaman düştün zihnime?

Söylesene ne zaman?

Ne zaman?

Ne zaman korkularımızı ortaya döktük?

Sorularımızda kendimize kin güttük?

Ne zaman değiştirdik birbirimizi?

Dokundum en acıyan yerlerine?

Yaralarımıza gülümseyerek ilk tuzu ne zaman bastık?

İlk ne zaman ağlamıştık birlikte?

Yoluma ne zaman ışık tuttun? Ne zaman karanlık?

Hangi gölgeyi birlikte gördük?

Ne zaman kucaklaştık?

Hangi tınıları doldurdun yüreğime?

Hangi karanlıkta dans ettik kimse görmezken?

İlk ne zaman yalnız bıraktım seni?

Ne zaman canını acıttım?

Kulaklarımızda çınlayan yankıyı hatırladın mı?

Hangi gürültü sağır etti bizi?

Yüksek tepelere ne zaman tırmandık?

Ne zaman düş-tük birbirimize?

Söylesene?

İlk şiirini bana ne zaman yazdın?

Ben ne zaman ergen oldum, sen yetişkin?

İlk ne zaman büyüttüm seni?

Tohumunu ne zaman attım içime?

Birbirimize dokunduk güzel bahçemizde. Ne zaman?

 

 

Not: Kişilere değil, hissettiklerime, hissetmeye ve hislerimi doğuran tüm güzellere dair yazılmıştır.
Yaşayan bir şiir olmasından mütevellit zaman zaman(çok nadiren) güncellenir.
Yazılış tarihi: 14.10.2018 00:41
Güncelleme: 27.10.2018 18:56

Müzik: Stavroz – The Finishing

avatar

Blacklight

Yaşam : Nefes, Sıhhat, Kaos, Doğa, Ekoloji, Permakültür, Örüntü, Strateji, Felsefe, Karanlık, Kurgu, Sanat, Yönetim, Bilim, Teknoloji, Gelişim, Algı, Empati, Değişim, Beklenti, Zafer ve Yenilgi.

Tüm Yazıları >>>
avatar

Latest posts by Blacklight (see all)