Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

Anlık Öylesine Bir Şey Zannetti Kendisini, Sonsuz Bir Duygu…

Arıyorum… Arıyorum kaybedilmişliğimin içindeki beni, hala arıyorum, Arıyorum bulamamak hoşuma gidiyor belkide, sadece aramak, Arıyorum kaybedilen beni, kimi zaman sindirilen kimi zaman ezilen, Arıyorum mutsuzluktan mutlu olan mazoşisti, şimdi hepsi geçti…...

Çekicilik Burada mı? Malesef Az Önce Çıktı!

Neden hiçbişey eskisi gibi çekici değildir. Ya da tüm çekicilikler bir gün son bulur. Benim için hala aynı olduğunu düşündüğüm şeyler. Sanki bu kanunu çiğnemekten korkarmışçasına uzaklaşır benden. Ve yine kendimi eksik hissediş ve hayatımdaki maddesel farklılıklarımın...

Bana Her Gün mü? Bugün Mü?

Hayat yine tüm yabancılığıyla devam ediyor. Yabancı sana bana ona bize. Tanımıyoruz tanınmıyoruz. Biz de geçmiştekiler gibi silinceğiz birgün dünyadan ve ardımızda birşeyler bırakabilirsek ne mutlu bize. Gerçi bırakmışım da ne olmuş diyorum. İşte gördüğünüz gibi yine...

Giden Gidiyor. Devam Ediyor Film Kaldığı Yerden…

Ben bir gemi; o ise iskeleydi kimi zaman… Ben sadece yanaşmak istedim; o izin vermedi her zaman… Ben kestim ona giden dalgaları, korudum; o ise beni demir attğım için borçlu gördü… Değer veren ona yanaşan ben mi yoksa; yanaştıran omuydu? Ben tersane...

Nerdeyim…

Uzun zamandır ortalarda yokum. Gerçi bu yazıları yazıyorum ve belki de kimse okmuyor. Ama olsun bu aynen benim yaşadığımı milyonlarca insanın bilmemesi gibi bir şey. Ben yaşadığım gibi yazarım belki gören olmaz yada az olur ama ben sunmuşumdur, sunmmuşluklarımı yolu...