Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

Tanrı, evreni yoktan yarattı fakat yarattığı evren boştu.   Sonra evreni doldurdu lakin doldurduğu şeyler hala boştu… Ağaçlara takılı kalmış uçurtmalar bütünü değildir hayat. Hayat, uçurtmayı uçurmak için kesilen ağaçların uçurulan kökleri idi. Derken Mona hasıl oldu.

Mona, yarın yapacağın işlerin, bir gün sonraya sarkıp, ondan sonraki günün, dününü berbat eden neticesiydi.  Kafi miktarda baki bir ağacın altında oturdu ve ona doğru gelen yağmur bulutlarının ilk etkilerini sezmeden sigarasını yakmaya çabaladı. Yağmur altında ıslanan hayal kırıklıkları sigarasına bir küllük bile olamamaktaydı. Hiçbir şey yapmadan dünyayı değiştirebilir miydi?  Düz ve altın rengi saçlarının telleri ıslanınca, birbirleri ile vedalaşıp sarılırcasına kıvrılmışlardı o gün. Bir salgını engelleyen bir karantina idi ve çeperleri vücuduydu…

Nirvana’ya ulaşmadan önce yapılan son meditasyondu,  Ale.  Yıkılmış yarınların kurtarıcı bugünüydü. Bin zırhlının soyamadığı bir çıplaktı. İlk öpüşme öncesi kalp ve damarların çıkardığı savaş davulu sesi idi. Tutkunun ilişkideki ilk günü idi. Koca bir şişe romun ilk açılma anıydı.   Belki de Mona’yı kurtarabilecek tek panzehirdi… Mona için Ale , Ale için Mona vardı.

Lakin asla tanışmadılar. Asla bilmediler birbirlerinin varlıklarını. Çünkü yaşam ağaçtan elde edilen çıtanın uçması için koca ağaçları kesebilme sanatıydı ve kafi oranda baki olan ağaçtı, aşklarına şahitlik eden Ale ve Mona’nın .  Ale ölmeden önce gözünden akan  son yaşı,  bozuk ağaç zeminden sızıp   alt kattaki bir çift dudağa değdi. Ve işte huzur dedi, Mona…

Farklı kıtalardan yaklaşmışlardı belki birbirlerine ama zaman yetmemişti. Çünkü yaşam aynı zamanda  ıskalanan bir mermi gibiydi, lakin o kaçan mermi kadar üzülünmeyen…

Aynı notu bırakmışlardı çıkarken yataklarında sevgili Ale ve Mona ;
“Batmakta güneş usul usul sakince,
O geldi,durdu aklımın köşesinde delice.
Teslim olmak birine zor gelse de,
Akşamlar yine pervasızca üzerime gelmekte,
Neden bilmiyorum ama geleceğim yine kaçıp gitsem de…”

Angelus

Angelus

Mühim biri değil...

Tüm Yazıları >>>
Angelus

. Angelus . (tüm yazdıkları için tıkla)