Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

Ve tanrı karanlıkta kaybolmadan önce yarattığı dünyaya bir kez daha dönüp baktı…
İbadethanelerden çok, koca bir ırk sanki eski çağlara geri dönmüş ormanda binlerce yıl kalmış ve çıktıklarında Stonhange gibi korkunç büyüklükteki alıveriş merkezlerine tapıyordu.
Koca Allah-u Teala, var ve yokun üstünde olan, zaman ve mekandan münezzeh olan, gücü her şeye yeten ;
Artık bir eski pagan tanrısıydı.

Ve kara bir perdede yok olmak üzereyken gördüklerini düşündü. Kendi değer biçtikleri kağıtlara kendileri yeni değer biçen ve sonra o değerli kağıtları başka değerli kağıtlar karşılığı satan insanlara bakıp

 “ Fesupanallah” dedi…

Ve yine şüphesiz gemileri batıran fırtına değil kararlardı. Ve kararlar, insanlık tarihinde hep yanlış verilmişti. Yürüyen bantların yavaşlığında, sabit bekleyen bir ırkın, o hızda en hızlı ulaşabileceği yer obezite çağıydı.

Bakarsın yarın olmaz, bakarsın dün geri gelmez, bakarsın yarın ya da “domani” , ya da “tomorrow”  , ya da “فردا”  sadece sıradan kelimedir herkes için umut vadetmesi beklenen.  Kahrolmuş bir ırkın, içki masasında ağlamasına denkti son dualar.  Umutlarını terk etmiş kimselerdik artık ve hep şu alıntıyı hatırlayacaktık ;

“Tanrı kuşları sevdiği için ağaçları yarattı, insanoğlu kafesleri…”

Angelus

Angelus

Mühim biri değil...

Tüm Yazıları >>>
Angelus

Latest posts by Angelus (see all)