Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

bir gün yalnız sıkılmış genç bir adam,dışarı çıkıp hava almak istedi.genç adam toplum içinde saygın sadece işinde gücünde olan dini bütün bir kimseydi ne kimseye bir kötülüğü nede iyiliği vardı içten içe melankolikti yalnız olduğu her fırsatta hayattan nefret ediyor ama tanrı yüzünden korkuyordu bu haline. Öğleden sonra güzel açık bir gün vardı dışarıda ağaçlı yeşil çiçekli bir parka gitti,bir kaç tane bank vardı orman manzarasına bakan bir tanesine geçti oturdu manzaranın keyfini çıkarırken düşüncelere,hayallere daldı dalmışken iyice daldı zamanın nasıl geçtiğini anlamamıştı bile,gölgeler uzamaya başlamıştı irkilip çıktı düşüncelerden kalkmaya niyetlendi eve geri döneyim diye düşündü ama bacakları alışılmış yapması gereken hareketleri yapmadı allah allah dedi elleri de gövdesi de kafasını da oynatamıyordu heyecanlandı bir tek gözlerini oynatarak etrafına bakabiliyordu.Uğraştı çabaladı ama sonuç değişmedi sonra ben burada iki gün otursam böyle açlıktan ölsem kimse beni siklemez dedi kendi kendine sinirleri altüst olmuştu gülmeye başladı bu sırada banka iki tane erkek bacağı geldi pantolondan belliydi bacakların üstünde ki görebildiği el beyazdı ve yaşlı durmuyordu sonra genç bir adam sesi sordu -neye gülüyorsun?
demek güldüm belki düzeliyorum dur dedi kendi kendine yardım et hastaneye götür beni demeye çalıştı ama dudaklar kımıldamadı
bağırmaya başladı yardım et! hastane! ama sonuç aynıydı ağlamaya başladı ve genç adam sesi sordu -neden ağlıyorsun manyak mısın? bağırmaya çalıştı yardım!…genç adamın ayakları hareketlendi tıpkı kendi yapmaya çalıştığı gibi alışılmış hareketleri yapıyordu. genç adam sesi -neyse manyak ben gidiyorum iyi geceler sana dedi ve bacaklar kayboldu ayak sesleri bi süre devam etti sonra onlarda kayboldu akşam olmuştu ve yalnızdı korkuyordu,düşünüp durdu düşünürken sürekli vücudunu denedi ama sonuç değişmedi uyuyayım belki uyanınca vücudum değişir dedi sonra ya gözlerimi kaparsam ve gözlerimi de bi daha açamazsam dedi kendine yorulmuştu dayanamadı kendine uyudu…Sabah kuş sesleriyle gözlerini açtı hava berrak etraf çok güzeldi aslında hiç böyle görmemişti dünyayı bi anlığına durumunu unuttu doğanın tadına baktı uzun bir aradan sonra.Ve durumuna geri döndü bacaklarını oynatamıyordu,kafasını da ama sağ elinin işaret parmağı hareket edebiliyordu bir anlığına çok sevindi sürekli parmağını oynattı sonra diğerlerini denedi ama hareketsizdiler umutsuzluk içinde parmağını oynatarak doğaya bir kere daha bakmak istedi bu sırada aynı pantolon ve beyaz el geldi sonra genç adam sesi duyuldu günaydın manyak nasılsın bugün?
yardım et demeye çalıştı olmadı sağ işaret parmağıyla yardım et demeye çalıştı o da olmazdı,sürekli oynatıyordu parmağını lanet olsun dedi kendine sinirlendi niye sağ el ben solağım neden bu parmak,şu orospu çocuğuna orta parmağımı göstermek için neler vermezdim allahım yardım et dedi kendine sonra genç adam sesi geldi -neyse manyak ben gidiyorum sana da….. bacaklar yeniden alışılmış kendi bacaklarının yapması gereken hareketi yapıyordu hayır dedi kendine hayır yine gitme umudu yok etme yine ama bacaklar görüntüden çıkmıştı şimdi sesler yavaş yavaş yok olacaktı önce ilk adımın sesini duydu…yine yine derken kendine,ağlamaya başladı.Sonra ikinci adım sesi duyuldu.allahım? sonra genç adam sesi duyuldu -merak etme ilacın etkisi yakında geçer…sonra bir şok dalgası oluştu havada ayak sesleri yavaş yavaş kayboldu yine….