Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

*Özgür ( İbrahim ) Üstündağ’ ın yazısıdır.

“Kim miyim ben ?

Sivri sineğin vızıltısıyım ben ,
Saatlerdir seni uyutmayan .
Üzerine su sıçratan arabayım,
Sabah işe giderken her tarafta olan berbat koku.
Televizyonla uyuşmuş milyonlarca beyinden biriyim sadece
Ayağının burkulmasına neden olan basamağım ben,
İnlemene neden olan karın ağrınım,
Seni konuşturmayacak kadar çok acıyan çürük dişin,
Bu sene atlattığın üçüncü gribal enfeksiyonum,
Tependen bağıran patronun sesiyim ben.
Zamansız bir elektrik kesintiyim,
ya da yavaş bir internet.
Yoldaki kazayım ben, gecikmene neden olan.
Tuz atmayı unuttuğun pilavım ya da
İçinden hamam böceği çıkan bir salata.
Yanından hızla korna çalarak geçen arabayım ben.
Seni korkutan yıldırım,
benim o.
İşlediğin bütün hatalarınım ben,
En güzel yaşında çıkan sivilceyim ben,
Ya da ayakkabına yapışan sakız.
Ben, senin duymak istemediğin her şeyim.
Bilip de olmasını istemediğin her kesinlik benim.
Ben, senin 70 yaşındaki halinim.
Ucu biten kalemin, benzini biten arabanım.
Kalabalıkta seni iterek geçen aceleciyim.
Birden bastıran yağmurum,
Soğuk hava dalgasıyım ben, balkanlardan gelen.
Devrilmiş, dolu ve pis kokan bir çöp tenekesiyim ben,
Ya da daha berbat kokan bir dilenci.
Can çekişen ve yardım etmediğin kazazedeyim,
Hastanedeki o bildik kokuyum ben,
Depremden sonraki ceset kokusuyum
Üzerinde isminin yazılı olduğu bir mezar taşıyım,
Hep üzerimde olmandan sıkıldığım toprağım ben.
Son kemoterapinim senin.
Lösemi olduğunu öğrenmiş bir hastayım ben.
Senin içinde çoğalmakta olan bir kanserli hücreyim.
Şehirler arası yoldaki ezilmiş köpeğin cesediyim ben,
Karşındaki hatalı sollama yapan aşırı yüklü kamyonum,
Her gün yapmak zorunda olduğun bir sürü gereksiz şeyim ben,
nedenini bile bilmediğin.
Hep arkadaşlarının dalga geçtiği isminim ben senin.
Bir ortaokul kavgasında çenene yediğin yumruğum ben,
Hep almak isteyip de, alamadığın araba modeliyim,
Şu anda bulunduğun odanın iğrenç rengiyim ben,
Açık bir ahlaksızlığım ben,
Utanmanın olmadığı bir çıplaklar kampıyım,
Her türlü anlayışa tersim.
Tam bir haddi aşanım.
Kendini bilmezim,
Ormanları kesen bir elektrikli testereyim,
Ya da tek bir kıvılcım…
Denizde ayağına batan rakı şişesiyim ben,
Ya da sen kumsalda otururken arkandan gelen akrep.
Dikkatsizliğim ben, hep can alan aşırı hızım.
Pencereleri açık, gürültülü müzikle geceleri hız yapan,
Ehliyetsiz sürücüyüm.
Korku filmlerindeki zombilerden biriyim,
Kafası olmayan bir hayaletim,
Işıkların açılıp-kapandığı, pencerelerin çarptığı üç saniyeyim,
Hemen yanındayım.
Hep yeni bir kabusa uyandığın,
Çıldırmaya yaklaştığın noktayım.
Senin yüzüne karşı söylenememiş bir küfürüm ben.
Senin arkandan iş çeviren arkadaşınım,
Bir an önce ölmeni isteyen ve
Ya da geçen gün yakalandığın AIDS.
Doğru olduğuna inandığın ama
yapmaktan korktuğun her şeyim ben.
Tasmasız gezdirilen bir ölüm makinesiyim ben,
Siyah T-shirt giyip, metal dinleyen biriyim ben.
Durduramadığın kapkaçcıyım.
Rüşvet verdiğin bir polis kontrolüyüm ben.
Kafanı çatlatırcasına ağrıtan gürültüyüm,
Dökülen saçınım senin.
Hep sıkan ayakkabınım yada
Sıcak bir kolayım, soğuk bir kahve,
Sağlığa zararlı ama yemesi eğlenceli bir şeyim,
Kolesterolum ben, yedikçe mutlu olduğun.
İçtiğin sigarayım,
Sağlığını havaya üflediğin.
Sana verilmiş hediyelerim ben,
Hidrojen bombasıyım ben,
Mutasyona uğramış, garip ve işe yaramaz bir yaratığım.
Sonsuzda bir ihtimalim,
İnsanlık tarihini daktiloda yazan bir maymunum.
Sakat insanları öldürelim (ötenazi) kampanyasıyım.
Sonsuz bir uğultuyum önce,
7.4 şiddetindeki depremim ben,
Önünde kriz geçiren saralı hastayım.
Hep şikayet eden bir taksi şoförüyüm.
Gittikçe yükselen hava sıcaklığıyım,
Dünyaya çarpacak meteorum ben,
Bir tsunami dalgasıyım karşından gelen.
Sadece bir çığlığım ben,
Seni cezalandırmayı bekleyen zebaniyim,
Körüm, sağırım, dilsizim.
Merhamet çığlıklarını duymayan bir işkenceyim ben,
Senin için ayrılmış bir kaynar su kazanıyım.
Tahmin edemeyeceğin kadar korkuncum ben,
Saçma sapan harcadığın boş vaktinim ben,
CV ‘ ni doldurmak için uğraştığın aptalca hobilerinim,
Hayal edemeyeceğin kadar sıcağım,
Bir o kadar da siyah.
Seni korkutan her detayım ben,
Sana acı veren uzun ve sonsuz bir saniyeyim.
Senin sınırsız aptallığının cezasıyım.
En görünene kör olan gözüne saplanan çiviyim.
Ben, entel takılan bir üniversite öğrencisinin ukala tavrıyım,
Sadece bir kerelik bir günahım ben.
Hem köleyim, hem de efendiyim.
Reenkarnasyon turknikesiyim ben ya da Buddha efsanesi.
Kanlı bir haçlı seferiyim,
Belki de canlı bir bomba.
Yol kenarına koyulmuş bir şüpheli paketim ben.
Malzemeden çalan bir müteahhidim ben,
Eroinmanın tekiyim.
Madde bağımlısıyım,
Hayat dolu, neşeli bir uyurgezerim.
Anlamsız kelimeler bütünüyüm,
Saatlerce süren boş bir geyik…
Domuz yağı ve katkılarını içeren bir gofretim ben.
Ben bir umutsuzum,
İnkarcıyım, yalancıyım,
Suçun seni çepe çevre kuşattığı an’ ım
İçinde keşke olan bütün cümlelerinim ben,
Boşa giden hayatınım senin.
Aydınlıktan karanlığa çıktığını anladığın yol ayrımıyım.
Saf kibirim ben,
Sen kaybedensin, bense kazanan.
Şiddetle ve kuvvetle çözemeyeceğin bir sorunum ben.
Psikolojik hastayım, dengesizim,
Panik atağım, sonu olmayan bir kalp kriziyim.
Aldatıcı bir menfaatin sonucuyum.
Yetimlerin gözyaşıyım ben,
Derine düşünce asit gibi hücrelerini buharlaştıran.
Çılgınım, bütün fantezilerinin berisindeyim,
Gerçeği anlayamadığın kalbinim,
Göremediğin gözün,
işitemediğin kulağınım.
Bir hapishaneyim,
Tam bir cezayım,
Seni çepeçevre kuşatan bir alev duvarıyım,
Susayanlar için erimiş maden gibi yüzleri haşlayan bir suyum,
Dizlerinin titremekten ağırlığını taşıyamayacağı kadar heybetliyim,
Azgınım,
Büyüklük taslayanım,
Yalan uyduranım,
Son durağım.
Oyun değil, gerçeğim.
Hatta beynini kaynatacak kadar gerçek.
Bir avuç dolusu hapım ben,
Belki de şanssız bir Rus ruleti.
Sosyal fobinim,
Sürü psikolojinim senin.
Hep kendini düşün diyen egonum,
Devamlı fısıldayan içindeki sesim.
Kuduz bir köpeğin ağzından akan salyayım,
Karanlık gece parçalarına bölünmüş yüzünüm senin,
Boynuna vurulan zincirim,
Kainatın dibinden bitip çıkan bir ağacım,
Defalarca tekrarlanan bir saygısızlığım ben.
Affedilmesi mümkün olmayan bir terbiyesizliğim.
Onarılması mümkün olmayan bir hatayım ben.
Başarısızlığa uğradığın son ve tek sınavım,
Ben senin içinde büyümekte olan tüm kötülüklerim… Kim miyim? Senin de içinde yaşadığın kapitalist düzenim …

Ya çemberin dışındasındır .. Ya da içinde .”

Angelus

Angelus

Mühim biri değil...

Tüm Yazıları >>>
Angelus

Latest posts by Angelus (see all)