Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

Yıllardır kendisini değil mitini aramışlardı, Korsan Chino’nun. Mürettebat yorgun, gemiler eski, denizler benzer olmuştu zamanla… Sisin denizi bile gizlediği bir süreçte mağlup düşmüş bir korsan kaptanı, düşman geminin delhizlerinde çığlıklar içinde geriye kalan son gizli limanlarını haykırdı amirale.

Barbanda Limanı, Amiral Vorte’nin yeni durağı idi. İşkence odasından çıkarken son bir kez yaşayan son tutsağa baktı. O bir dişi idi! Gemide bir dişi vardı! Kızın adını sordu. Kız;

– “Sanya” dedi.

Vorte’nin faili olduğu her fiilin şüphesiz tek sebebi idi Sanya… Vorte’nin alabora olmuş yaşamında kıyıya ulaşma umudu ile tutunduğu son gemi parçası idi.

Gemi ilerledikçe mitler büyüyordu. Masallar korkutucu oluyordu. Mürettebat korkuyordu. Vorte de suları onlardan iyi bilen Sanya’yı aylar sonra ilk kez gün ışığına çıkardı.

-“Barbanda hakkındaki söylentiler bir masaldan ibaret mi, değil mi?” dedi…
Sanya kayıtsız bir ifade ile;

-“Masallar çocuklar uyuyabilsin diye anlatılır.” Dedi ve ekledi; “Barbanda son limandır. Ve orada uyku çok lükstür amiralim. “

Mürettebat korkmuş, amiral sinirlenmiş idi.

-“Bizi Barbanda’ya götürebilir misin?” dedi.

Sanya;
-“ Kuzeye, en kuzeye sonra biraz daha kuzeye giderseniz Barbanda sizi bulur.” dedi.

Sanya, Vorte’nin son limanı idi. Tıpkı Chino için Barbanda ne ise, Vorte için Sanya o idi. Kuzeye sonra daha kuzeye gidildi lakin öğrenildi Chino adı gibi “yok”  idi. Sanya ile Vorte asla mutlu olamadı çünkü toplumun farklı tabakalarından idiler. Ve onlar , mürettebattakiler, asla tekrar Barbanda’dan denize açılmadılar çünkü onlar masallara inanmaya ve onlardan korkmaya başlamışlardı… Çünkü yalanlardan oluşan ve herkesin yalanlara inandığı bir yerde, yalanlara inanmak doğru olandı.

Angelus

Angelus

Mühim biri değil...

Tüm Yazıları >>>
Angelus

. Angelus . (tüm yazdıkları için tıkla)