Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

Haykırış

Başlayan her şeyin bittiği ve her çiçeğin bir gün solacağı gerçekliği vardı önümüzde.  Gözyaşları ne kadar akabilirdi ki?  Sevdiklerimizin yaşamasına müsaade etmeyen sistemin işleyen çarklarından biri olurken,  öldürdüklerimizin arkasından ne kadar ağıt yakabilirdik...

Mira ve Berisi

Volnyr başladı ; – Ten rengi ve bakışları senin gibi olmalı. Vicdanı ise benim gibi, olmamalı. Vicdanı, vitrindeki kullanılmamış ama yine de bir gün kullanılmayı bekleyen altılı kadeh takımı gibi olmalı. Yela kızdı ve ; – Hayır, vicdanı olacak hatta benden...

En Son Kimi Öldürmüştük?

Sıradan günleri severdi, çünkü sıradan günler olağan dışı şeylerin gerçekleşmesi için elverişliydi. Odasında, genellikle onu keyiflendiren her şeyde olduğu gibi, bitmek üzere olan ve soğumuş çayını, bitirmemek üzere, yudum yudum, tütünün yanında yarenlik etsin diye...

Fırça Darbesi

Siyah yahut beyaz olan bir odada idi. Duvardaki tablolar duvarı gizlemişti. Lakin dört mevsim yeşil olan ağaçlar kadar inatçı güzelliği duvarın rengini de tabloları da geride bırakıyordu.  Ahşap zemindeki savrulmuş hayal kırıklıkları ayaklarını kesiyordu. Küllük...