Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

Türümürüzün direnişi konuştu;kanasusamış çaresizliğiyle belirsizlik için neden aradı bunun üzerinden iki yıl geçti…
Bu iki yıl,akıl inancın yol göstericisi olduğu için savaş yılları olarak adlandırıldı….
İki yılı sonlandırmak için sonsuz,bir şekilde uyduruldu…

Uçmak seyehat etmek için en iyi yöntem ama o kadar vaktim yok.Dış hatlara çalışan olarak girmek bana yeterli yetkiyi verdi elimdeki tek bilgiden yola çıkarak 28 şehirde 360milyon 736bin 823 dosyaya baktım.Geriye 3 şehir kaldı şansım %33,3-

Bearun:
2yıl 3ay 12gün olduğunu biliyorum işler yeniden karışıcakmış gibi hissediyorum.Burada bir arkadaşım var adı uran onu bulmalıyım yetkileri işleri %32 hızlandıracaktır.Onu bulmadan önce biraz paraya ihtiyacım var neden bilmiyorum ama şapkalı insanları seçme eğlimindeyim.Kimliğine ve kredi kartına bir kere bakmam yeter sonra cüzdanınızı düşürdünüz diyip parasından ufak miktar kendi amacıma havale ediyorum.Yorgunluğun etkisi dikkatimi biraz dağıtıyor ama önümde bulunan fırsatı bu seferlik kaçırmamayı tercih edicem şapkalı insanların görüş alanı şapkanın türüne göre belli ölçülerde azalır ama bu adam çantasını aldığımı farketmeyecek bile daha dikkatli olması için onu uyarmalıyım.Eğer bir dosya yada yazı hatta bir kağıt parçası bile görsem bakmam gereksinimi duyarım aradığım bilginin sihirli bir şekilde karşıma çıkmasını beklemiyorum ama bu böyle bir olasılığın olmadığı gerçeğini değiştirmiyor uranı aramadan önce adamın çantasındaki dosyaları karıştırmak yada önce uranı aramak arasında ikilemdeyim biraz önce düşündüğüm şey ikilemi bozuyor.
Bi şey sırf resmi diye renksiz olması zorunlu değil bununla ilgili tek bir kural bile yok ama ciddiyete saygısından dolayı her resmi evrak sadece beyaz fona yeşil yazılıyor.Yazılar tipik komplo teorileri ama neden resmi evrak niteliği taşıdığı aklımı karıştırıyor ama buna vaktim yok bir an önce onu bulmalıyım ışığı…
uranı cep telefonumdan arıyorum ikinci çalışta cevap veriyor durumu anlatıyorum severek yardım edeceğini belirterek bana buluşacağımız yerin 213.caddenin köşesindeki telani cafesi olduğunu söylüyor sabırsızlanıyorum.
%33,3-.Taksi bulmak epey zor ama buluyorum havalimanları şehirlerin her zaman dışında ve şehirler her zaman gri taksicinin adı alzey şirket numarası 3321421453,beyaz tenli oldukça sağlıklı gözüküyor hafif şişman yüzündeki yeşil gözleri yola dikkatlice bakıyor 40lı yaşlarda olmalı tek kelime etmedik ama onu hiç unutmıcam o yüzden her insanda beni hatırlatacak bişey bırakmak istiyorum.Camdan bakarken sırıtıyorum gri şehirler listem küçüldükçe renkleniyor.1 saatlik yolun ardından telefonum çalıyor arayan uran araması ilginç alzeyin saatiyle 1saat 22 dakika sonra görüşeceğiz.–benim.Biraz gecikeceğini söylüyor telefonu kapatıyorum uran özel bir insan uzun süre bi yerlerde kapalı kalması imkansız aynı zamanda sevdiği biri için bu tip birçok zorluğa göğüs gerebilecek kadar da iyi yürekli.Umudumu bazen kaybediyorum o yüzden bazı şehirlerde daha fazla duruyorum bunun
sistematik bir şablonu yok tamamen rastgele bu benim insan yanım buna tutunursam onu bulmam kolaylaşırmış gibi hissediyorum güçlü olmak için umutsuzluğumu da benimsemeliyim felaketlerden sonra dünya çok kötü bi yer oldu bunun vicdan azabını taşımak beni yorup umutsuzluğa daha da kötü insanlığa karşı git gide artan bir nefrete sürüklüyor.Tüm insanlar içten içe aynı ama nedense bulundukları ortama göre değişiyorlar da,konuşmaların %82’si yargılanma,hor görülme,aşağılanma gibi kaygılar ve böbürlenme,iyi görünme,daha iyi görünme gibi düşüncelerle baskılanmış halde oluşturuluyor.Edebiyatın güzel olması bunun gizliliğinin sadece bilinçaltı ve hayalgücüyle yani kişinin kendisiyle sağlanmış olmasından kaynaklanıyor.Normalden daha az kitap okuyorum ama ne normal bir zamandayız nede onu gördükten sonra gördüklerimin normalliği aynı kaldı.Bazı şehirler gereksiz kalabalık taksiciye para veriyorum ve geceleri pelerin giyip kahramanlık yaptığını hayal ediyorum.
Cafe dopdolu neyse ki dışarıda sigara içebileceğim güzel bir masa boş keyfim yerimde biraz söylüyorum keyfim yerinde değilken bira söyleme ihtimalim tutarlı %90.Ben boş kalabalığa bakarken ki o %33.3 bu şehirde,yarım saat geçiyor uran gelmek üzere aceleyle yaklaştığını görebiliyorum bu sırada bir bağırış duyuyorum bir kadın bağırışı o yöne baktığımda yaklaşık 120 metreden yüzüme doğrultulmuş silahı görüyorum ve bamm!.Etraf karanlık ama sesleri duyuyorum bağırış çağırış bu sırada üstümdeki ağırlık azalıyor uran üstümde ve soruyor -neler oluyor?.Her şey çok yavaş ateş eden adam 30’lu yaşlarında sarışın koyu mavi takım elbiseli silah siyah.Adamın bacaklarının olması gereken yere bakarken çok güzel iki yeşil göz görüyorum bu O!.Bu olamaz bu olmamalı neden etraf yemyeşil ve o kadar güzel bir yeşillikte değil diye düşünürken kusuyorum.Uran ikimizi de ışınlamış birini yanında götürmek çok enerji gerektirir peki neden bu ormanı seçmiş?.onu gördüm o oradaydı sadece yüzünü görebildim bu 2yıl aradan sonra muazzam bişey daha güzel olamazken yine de daha güzel,vurulmuş olma ihtimalini düşünmek istemiyorum yüzünde
acı belirtisi yok ama bulunduğu doğrultu çok yanlış olasılık %33,33.Bir kelime söyleyebilseydim ne söylerdim diye düşünürken uran uyanıyor.Pipi ışınlanmadan önce ona pipi dediğimi düşünüp gülüyorum uran buna bozuluyor -ne haltlar karşıtırdın? arabalarını gördüm gizli servis olmalılar.Düşünüyorum ama saçma geliyor bilmiyorum diyorum -bi şekilde öğrenmeliyiz tulsa ormanındayız burada dedemin evi var arabasını alıp yardımcı olabilecek bi arkadaşıma gidelim ve sakin olmayı kez beni korkutuyorsun.Söylediklerini yapıyorum sakin değilim ama aynı zamanda mutluyum onu gördüm diyorum ordaydı.6 saat sonra polislikten istifa etmiş ramon’un evindeyiz ancak eski karısının doğum tarihini söylediğimde elimden resmi alıp kim olduğumu soruyor.Televizyonu açtığı sırada cevap veren uran -…Sözü kesiliyor.-Televizyonsasın.Televizyonda kendi resmimi görüyorum dünya hükümetinin parlemento binasının havaya uçurulmasında ki şüpheliyim bu sırada aklıma çantada ki evraklar geliyor nasıl yaptığımı tam olarak biliyorum.Donuş iki insana bunun bir komplo olduğunu bunu benim yapmadığı söylüyorum uran bunu biliyor.
%33,3 şuan bu durumdan kurtulup onu tekrar bulup kaybetmeden sarılma ihtimalim değil.Geceyi ramonun evinde geçiyoriyoruz karısının adı cein,ölmüş birine doğum günü hediyesi alacak kadar çılgın ramon karısını çok sevmiş olmalı daha önce alınmış açlışmamış 2 hediye daha görüyorum.Ramonun kendine tehsis ettiği güç sadakat olmalı.
Sabah ilk iş olarak bu durumdan kurtulmak için savunma bakanlığının yolunu tutuyoruz uran orda çalışıyor 4 saat araba yolculuğu ve her kontrol noktasında ki korkudan sonra bakanlığın önüne geliyoruz uran arabayı parketmek için bakanlığın önünde yavaşlarken ani bi fren sesi duyuyorum ve uranın sesindeki paniği -dikat et.Kapıyı açıp çıkarken karşımda aynı takim elbise ve aynı silahı kullanan başka bir sarışın adam görüyorum ama onun ismini biliyorum ueyn -Bam! gözlerim kararırken yağmur yağmaya başladığını farkediyorum.Işık üstünde biraz bile düşünseniz ilginçtir kendinizi ışığın farklı bir türünden meydana gelmiş gibi düşünebilirsiniz kendiniz hakkında bile bileceğiniz şeyler şuan ışık hakkında bildiğimiz şeyler kadar.
Bembeyaz ışık gözlerimi kamaştırıyor alıştığımda yanımda uranı görüyorum uran dışında herşey bembeyaz ne oldu diyorum sesim güçsüz çıkıyor -cafede bi anda bayıldın 2gündür komadasın diyor.Kafe de mi? ama silah diyorum ya gizli servis,uran sırıtıyor rüya görmüş olmalısın diyor peki o diyorum?.Nedense çok az rahatlıyorum içimde bir şeylerde terslik var.uran ve doktor beni zorla tutmak istiyor ama hemen ben şehir yönetimi arşiv bölümüne gitmek istiyorum.uran kendisinin gideceğini söylüyor ona b harfindeki tüm kadınlardan yeşil gözlü,kumral her bir saç telinin ayrı ayrı güzelleşmek için işlev gören gökkuşaklarının uzantısı olduğu,resmi yeşilin gerçekten yeşil olmadığını gerçek yeşilin sadece onun yüzünde görebileceğini gösteren o yeşilin ışığıyla güzelliği sonsuzla katlanan yüzde bir kere tanık olduğum ve bir kere görmekle sonsuza kadar büyülendiğim uzayda çiçek açtırabilecek gülümsemeyi-tamam.Uran döndüğünde elinde 22tane dosya var beni dinlememiş olmalı hızla dosyalara
bakıyorum 12.dosyada onu görüyorum mutluluktan patlamak üzereyim adresi orda ama o silah sesini yeniden duyuyorum.Gözlerimi açtığımda yanımda yine uran var dosya elinde üzgün olduğunu söylüyor -öldüğünü bilemezdin.Ne zaman diyorum sesim çatlıyor içimde bişeyler ters gidiyor.
-2yıl.Kendimi dışarı atıyorum peşimde bir sürü insan var kalbim hızlanıyor nefesim daralıyor
hastanenin kapısının önü kalabalık bir cadde her yerde insanlar var öldüğümü görmüyorlar bile gazete bayiinin yanındaki direğe dayanıyorum ve aklım gazeteye takılıyor uran 2gün olduğunu söyledi o zaman bugün cuma olmalı ama neden 13yıl önce ki cumanın haberi orda gazeteyi elimde parça pinçik ederken farkediyorum bu haberlerin hepsi eski geri dönüp uranın boynuna sarılıyorum içimde bir terslik olduğunu biliyordum kendi içimde değilim.Ve perde kalkıyor boğazı bırakıyorum bu uran değil garip bir gücü var acaba beni gizli servis mi sorguluyor şuan doğru yerde miyim kafam patlamak üzere adam gülüyor -bravo oradan anlamanı beklemiyordum kim bu adam -geri dönmek ister misin? bu sefer sevgilin olabilirim bu sırada adamlarım da onu buraya getirir.Sinirleniyorum ama çoktan işaret parmağını başıma dayıyor ve BAM!
Işık üstünde biraz bile düşünseniz ilginçtir hem parçacıklı hemde dalgalı yapıda bu bana insan türünü anımsatıyor.Gözlerimin kamaşması geçtiğinde kafede uranla oturduğumu farkediyorum biram hala soğuk urana gizli servis ve silah diyorum başıma güneş geçmiş olabileceğini söyleyip sırıtıyor.Onu gördüğüm yere bakıyorum bir sürü insan var ama o orada değil.