Ben, Sen, Biz ve Onlar…

Ben, sadece ben, sessizlik ve onun getirdiği büyülü düşünceler…

Eski Menü
Bir Sayfa Seçin

 “ Âmin ecmâin” sesleri arasında tekrar uyandı Bellise… Ağlamaktan gözleri şişmiş ve sesi kısılmıştı… Etrafında ağlayanlara baktı, ama kimse onun çektiğini bilemezdi ki? Kimse onun gibi üzülemezdi… Açıklamaya bir gün kelime bulabilse bile; takâti sevdiğiyle göçüp gitmişti… Tekrar kerevet üzerinde yatan naaşa baktı…  Boş zamanlarında intihar mektupları ve vasiyetler yazan o iken sevdiğinin Hakk’a yürümesini kabul edebilir miydi? Ya da herhangi bir insan bunu kabul edebilir miydi? Üzeri örtülü naaşın ojelerini siliyorlardı… Bileklerinden damarları belli olan o güzel şey göçmüştü bu dünyadan belki; ama geride binlerce asır anlatılacak bir güzellik bırakmıştı… Ojeleri silinen eli öylesine güzeldi ki; “Güneşi sağ elime, ayı da sol elime verseler, ben yine bu dinden, bu tebliğden vazgeçmem.”  Diyenler bile o eli tutabilmek için bütün âlemden vazgeçebilirdi.

Ve yine cenaze evinin kapısı açık olduğu halde insanlar bu aşkı göremeyecek kadar kapalıydı… Belki de teneşire yatması gereken bizim vicdanlarımızdı… Şayet varsa bir Tanrı, bu nankörlükle idamlıktı… Kitap belki gerçekten de bozulmamıştı ama uğruna indiği ırk yolu çoktan şaşırmıştı.

Hayatta kalarak yoldan çıkanların yolundan gidecek olmak mı ağırdı Bellise için? Yoksa Zerdûşt’a bile Fatiha öğretebilecek kadar güzel olan cesedin canına bir ömür kavuşamamak mı? Artık ömür armağan değil de çileydi ve şüphesiz insanın en mahrem yeri genitâli değil belleğiydi. Bazıları gönül, bazıları akıl der o hâtra…  Ve bir kere hâtra girince çıkması çok zordu şüphesiz…

Orada öyle güzel bir şey olduğunu bile bile nasıl zevk alabilir ki insanlar hayattan? Hayatta kalmaya çalışmak onsuz; işte bu Kerbelâ’dan beterdir… Ve onu unutup yolsuzların yolundan gitmek ise eski bir efendinin deyimiyle; “Ayıptır, zulümdür, cinayettir!” (*)

9af17d0a83699a61e6a59dcf4e425b60
Görsel ; Model: Czesława Krystyna Kruczkowska
Assist: Remigiusz Babiło
Photo: slevinaaron

(*)” Evlad-ı Qerbelayemı, begunahemı… Aybo, Zulûmo, Cinayeto*…”
Zazaca’da “cinayet“ kelimesi yoktur.  Kelime Seyit Rıza’nın bu sözüyle birlikte Türkçe’den alınmıştır.

Angelus

Angelus

Mühim biri değil...

Tüm Yazıları >>>
Angelus

. Angelus . (tüm yazdıkları için tıkla)