Haşmetlim,
Yüce ruhlum,
Hiddetlim,
Gururum,
Düşmana durdum,
Taze yoruldum,
Durdum, durdum.
Düşündüm, kılıç sallamak nasıldır ömrün boyunca,
Vücudunda savaştan kalan binlerce yara,
Ölüme giderken çıkan metal sesleri,
Her biri adeta bize yapılmış bir espiri.
Hayatın,
Bilgiye bulanmış bir bayrakla dört nala koşan yağız bir atlı gibi,
Gözlerimi yıllarca alamadım senden, savaşa doymanı beklerken,
İri elin havada, bize yolu gösteren,
Artık bu kadar ölüm yeter,
Neden, neden ve neden,
Sen de sordun, cevabı yok, sahip olduğumuz tek bir beden.
Ne öğrenebildik nerden geldiğini, ne de gittiğini neden?
Bu yakarışlar neden?
Bir araya gelmek varken?
Bitmezken kelimeler, kulağımdaki senfoni ve keder.
Hayatta bazı şeyler için çalışmaya değer…
Seni görmeyelim diye derbeder,
Koştun son nefesine kadar.
Doğruyla yanlış arasında bir yerden kaçıyoruz birlikte,
Peşindeyim ben. Sen durma, yeter.
—
Sevgilerle,
Prof. Dr. Metin Sözen anısına…
1936-ꝏ | 01.08.2025 |
05.08.2025
Tüm Yazıları >>>
- Sarı Zambaklar Ülkesinde - Eyl 16, 2025 @ 14:10
- Saygı Duruşu - Ağu 5, 2025 @ 1:50
- Babam, Şefim, Erim… - Mar 14, 2023 @ 1:03
